Loaded

ΚΛΕΙΣΤΟΝ

2007-09-04T13:12:00.000+03:00

Κλειστόν λόγω κακής ψυχολογίας και υπερβολικής δουλειάς!

Καλό Χειμώνα!!

Αυτομάτως Ενεργοποιημένοι IV

2007-07-08T23:44:00.000+03:00

Μικρέ μου αδερφέ,

Τώρα που λείπεις διακοπές στη Σουβάλα με τη Μαμά και το Μπαμπά αποφάσισα να σου στέλνω γράμματα και να μαθαίνεις τα νέα μου! Αυτό θα σε βοηθήσει και στην ορθογραφία σου! Ορθογραφία όμως η κυρία Θεανώ δεν ξέρει! Τώρα θα με ρωτήσεις ποια είναι η κυρία Θεανώ. Ε, η κυρία Θεανώ είναι η κυρία που έχει το «Ξενοδοχείο Θεανώ» που έμεινα το ΣΚ στην Ύδρα!

Στο λέω αδερφούλη σα συμβουλή, ποτέ μα ποτέ μη πας στην κα Θεανώ στην Ύδρα. Ένα άθλιο, πανάκριβο δωμάτιο το οποίο κοιτούσε στον ακάλυπτο και όλα τα κλιματιστικά έβγαζαν το ζεστό τους αέρα μέσα στο Δωμάτιο μου!

Δεν ήταν όμως μόνο ο ανεμιστήρας, της φωτογραφίας, ήταν και το κλιματιστικό. Ανά 5 λεπτά η κα Θεανώ μας χτυπούσε το παράθυρο για να κλείσουμε το a/c. ΕΕΕ ΕΣΕΙΣ ΣΤΟ 9, ΤΟ ΑΡΚΟΝΤΙΣΙΟΝ ΚΑΙΕΙ ΠΟΛΥ ΡΕΕΕΕΕΕΥΜΑ. Κοινώς αδερφούλη καλή και υπέροχη η Ύδρα αλλά η κα Θεανώ για τ’ ανάθεμα! Για τ’ ανάθεμα και όλοι οι σερβιτόροι σε ΟΛΑ τα εστιατόρια της Ύδρας. Να θυμηθώ να πω στη Μαμά να σου κόψει τα Αγγλικά και να σε γράψει για Αλβανικά!! Εγώ ζορίστηκα!

Το ταξίδι ήταν το κάτι άλλο! Φορτωθήκαμε συλλήβδην σε ένα πανβρώμικο κατά τα άλλα ολοκαίνουριο καράβι μαζί με όλα μας τα συμπράγκαλα, μαζί σκυλιά γατιά και μωρά! Μας έκαναν μια φοβερή επίδειξη άσκησης ετοιμότητας και για το πώς θα στουμπωθούμε σοβαροί άνθρωποι μέσα σε κάτι πορτοκαλιά σωσίβια σε περίπτωση που θα βουλιάζαμε! Μας συμβουλέψανε σε κάθε περίπτωση να παραμείνουμε ψύχραιμοι και να προχωρήσουμε ήρεμα στις εξόδους του πλοίου! Δηλαδή έτσι και βουλιάξουμε, να προχωρήσουμε ήρεμα, χαλαρά και άνετα, και στο βλέμμα μας να υπάρχει το κάτι του «αμέριμνου ναυαγού». Και ως εμπνευσμένη υλοποίηση της τραγικής ειρωνίας αποφασίσανε οτι το soundtrack του εξορκιστή είναι η κατάλληλη μουσική επένδυση. Η γιαγιά που καθότανε δίπλα μου έκανε με τρόμο το σημείο του σταυρού να ξορκίσει τη θεομηνία και ένα πιτσιρίκι πίσω έμπηξε τις φωνές «Αν βουλιάξουμε θα βραχεί το Game Boy μου»

Σήμερα που σου γράφω αυτό το γράμμα γύρισα στην Αθήνα! Το κατάλαβα άμεσα. Ο Πειραιάς βρόμαγε σκατίλα και αφού κατάφερα να βρω ταξί, μπήκα, εννοείται, στον πιο κουλό ταξιτζή που η ξελογιάστρα μοίρα του τον έριξε στη βάρδια Κυριακή με 38 βαθμούς!
Καλησπέρα, Καλησπέρα, ελεύθερος, Ναι ναι.

Ο κύριος ταξιτζής μου μίλησε για την Πάρνηθα και τη φωτιά και ότι πρόκειται για ανασκολοπισμό! Τι είναι αυτό δε ξέρω Νομίζω ότι έχει να κάνει κάτι με παλούκωμα ή με βιασμό παρά φύση! Όπως και να έχει καλό δεν είναι! Μέχρι να φτάσω από Πειραιά έμαθα γιατί δεν πρέπει να ψηφίσω, τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ταξιτζήδες πασών των ελληνικών σωματείων, επίσης για το ηλεκτρονικό φακέλωμα και τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα με τα οποία μας καθοδηγούν τα λαμόγια της κυβέρνησης!!! Εκεί, αδερφέ μου, δεν άντεξα του είπα ότι έχω ένα ξαφνικό ντεζαβού και αυτό σημαίνει ότι κάνουν αλλαγές στο matrix και κινδυνεύουμε άμεσα! Βγήκα πανικόβλητος από το ταξί χωρίς να πληρώσω! Πιστεύω ότι ο ταξιτζής έμεινε κόκαλο και θα το σκεφτεί πολύ σοβαρά την επόμενη φορά να μιλήσει για τις θεωρίες συνωμοσίας.

Δεν ξέρω αν θα ξαναπροσπαθήσω άλλο διήμερο αργοσαρωνικό! Πάντως ξεκουράστηκα! Περιμένω σύντομα νέα σου!

Μήτσος

Linked By Thrills

2007-06-03T13:35:00.000+03:00

Ω Θεέ μου συνειδητοποιώ πόσο πίσω έχω μείνει σε αυτό το μπλογκοκόσμο μετά από το «υπέροχο» μπλογκοπάρτυ στο οποίο πήγα! Ευτυχώς να λες που πήγα παρέα με τη τσουλίτσα μου και δεν έδειρα κανέναν εκεί μέσα!!! ΦΡΙΚΗ ΧΑΛΙΑ ΞΕΝΕΡΩΜΑ ΜΠΛΙΑΧ

Και ξύπνησα που λες σήμερα μετά από τρεις βδομάδες, τις οποίες πέρασα σε κωματώδη κατάσταση λόγω δουλείας και γεγονότων που συνέβησαν εκεί καλά και κακά και αποφασίζω ότι θα το συνεχίσω, έτσι για το γούστο και γιατί θέλω, έτσι και λογαριασμό δε δίνω!!!! (επίσης ανακάλυψα κάτι ωραίες πάσες που δε μπορώ να αγνοήσω)

Πρώτη και καλύτερη έρχεται η μίνι συνέντευξη της πουρέκκας μου της Thrills:

Αγαπημένα νησιά για διακοπές:
Κοίτα αν μη τι άλλο παρά ανόητη η ερώτηση που μου κάνω! Στην Ελλάδα βρίσκομαι και στην Αθήνα ζω και εργάζομαι σε όποιο νησί και να με ρίξεις, εγώ δε θα σε παρεξηγήσω!! Τώρα αν η ερώτηση ήταν σε ποιο νησί έχω κάνει τις καλύτερες διακοπές εεε τότε θα μου έλεγα στη Κρήτη (αλλά προς Θεού) σα τη Χαλκιδική τίποτα στον κόσμο!!!!!

Καλύτερες διακοπές με γκόμενα ή παρέα:
Αδιαμφισβήτητα παρέα, τη γκόμενα την έχεις όλο το χειμώνα και περνάς καλά κλπ κλπ κλπ. Το καλοκαίρι μμμμ.... η περίοδος της ασυδοσίας και του πηδήματος. Τη γκόμενα τι τη θες μαζί σου!!! Αστην να πάει με τις κολλητές διακοπές και επειδή σίγουρα υπάρχει και άλλο ασύδοτο κάθαρμα σαν και του λόγου σου, αστη και να στα φορέσει!!! Μη τα θες και όλα δικά σου!!!

Ηλιοβασίλεμα ή ξημέρωμα!!!!
ΜΜΜ... θα έλεγα ξημέρωμα με γεύση τεκίλας μέχρι τα αυτιά και κάνα δυο κολλητοί να ξερνάν πραδίπλα όσο χαμουρέυεσαι με το σημερινοβραδυνό ξέκωλο που τσίμπησες πάνω στη μπάρα να χορεύει... whatever!!!!!!

Καλοκαιρινοί έρωτες: Ενδίδεις ή όχι?
Καλά πας καθόλου καλά???!!! Δεν υπάρχει και το καλοκαίρι χωρίς αυτούς!!!!!!

Καλοκαιρινό κεράτωμα?
Καλά αρχίσαμε και τις μαλακίες τώρα!!!! Αυτό μένει αναπάντητο και αυτονόητο!!!!

Αγαπημένο αντηλιακό?
ΠΟΤΕ αυτό είναι σπορ για άσπρους!!!!

Αγαπημένo coctail?
Κοίτα το μοχίτο είναι πάντα μια καλή επιλογή και σίγουρα καλοκαιρινή, αλλά αν ρωτάς πραγματικά για το τι γουστάρω να πίνω το καλοκαίρι??? ΜΠΥΡΑ ΜΠΥΡΑ ΜΠΥΡΑ

Αγαπημένα φρούτα?
Καρπούζια, κεράσια ποτέ έχουν αυτά τα ηλίθια κουκούτσια τα οποία βαριέμαι αφόρητα!! Πεπόνι μμμ άψογο

Αγαπημένο φαγητό:
Καλοκαίρι + διακοπές δεν κολλάει και το φαγητό σε αυτά. Είναι πάντα λίγο και πολύ πολύ ελαφρύ για να μπορέσεις ανα πάσα στιγμή να βουτήξεις στη θάλασσα!!!

Αγαπημένα παπούτσια:
Το καλοκαίρι????? Παπούτσια???? Εγώ?????? ΠΟΤΕ

Αγαπημένα ρούχα:
Παντελόνια φαρδιά άνετα με αντίστοιχες μπλούζες χωρίς παπούτσια!

Αγαπημένο soundtrack:
«Όλα τα καφεντελμαρίστικα τύπου, με μελωδία, λίιιιγο μπιτάκι, και ωραίες υπνωτικές φωνές.» είπε η Thrills και συμφωνώ με τα χίλια... πουρέκκα μου βάλε το σιντι και έφτασα!!!!!!!!!!!!!

Αυτομάτως & Εταιρικώς Ενεργοποιημένοι

2007-04-20T01:33:00.000+03:00

Μάλλον έρχεται το καλοκαίρι! Σήμερα που με άφησε ο Μπαμπάς να δω ειδήσεις στο STAR το κατάλαβα! Και το καλοκαίρι που δείχνουν στο STAR είναι πολύ ωραίο, είναι κάτι πολύ ωραίες κυρίες στην παραλία και έχουν όλες τον πισινό τους να κοιτάει την κάμερα! Όλες αυτές οι κυρίες πηγαίνουν σε μια παραλία που τη λένε Πλάνα Αρχείου – το έγραφε πάνω δεξιά στην οθόνη, και επειδή πηγαίνουν τον Απρίλιο φοράνε ένα περίεργο μαγιό που τους μπαίνει στο πισινό, που κοιτάει την κάμερα!

Αύριο να ρωτήσω τον Κώστα, στο σχολείο, που είναι αυτή η περιοχή, Πλάνα Αρχείου, γιατί σε μας, στο Κατάκολο, μόνο κάτι κυρίες με μεγάλο πισινό έρχονται και ποτέ δεν έρχονται οι κάμερες!

Βέβαια ο Μήτσος, ο αδερφός μου, έβριζε και έλεγε, ότι φέτος το καλοκαίρι θα πήξει το αυλή του – ή κάτι τέτοιο, γιατί ξεκίνησε δουλειά και σιγά μη του δώσει άδεια! Αλλά δε πειράζει γιατί είναι «στέλεχος», όπως λεει και η Μαμά. Βέβαια εγώ δε ξέρω τι θα πει, όμως ο Μπαμπάς του Κώστα, από το σχολείο, είναι και αυτός στέλεχος και φέτος θα πάνε εταιρικεσδιακοπές στην Ισπανία με τα άλλα στελέχη της επιχείρησης του Μπαμπά του και τις οικογένειές τους!

Προχθές ρώτησα τη δασκάλα μου τι σημαίνει στέλεχος και μου είπε ότι είναι κάποιος που δεν έχει ωράριο και παίρνει πάρα πολλά λεφτά και έχει και εταιρικαπρονόμια δηλαδή εταιρικοαυτοκίνητο, εταιρικεσδιακοπές, εταιρικοτηλέφωνο και άλλα, που εγώ δε ξέρω ποια, και δε ρωτάω γιατί μετά τις διακοπές του Πάσχα, η δασκάλα μου είπε ότι μπορώ να κάνω μόνο δύο ερωτήσεις τη μέρα.
Σήμερα ρώτησα το Μήτσο για το αν έχει και αυτός τα εταιρικαπρονόμια και μου είπε ότι έχει.... τα τρία του, εταιρικαπρονόμια. Σίγουρα ξέρω ότι έχει εταιρικοαυτοκίνητο το οποίο μέχρι πριν γίνει στέλεχος το λέγαμε Της Μαμάς, ξέρω ότι έχει και εταιρικοτηλέφωνο γιατί όλο μαλώνει με τον Μπαμπά για το λογαριασμό, και ξέρω ότι θα κάνει εταιρικεσδιακοπές στο Κατάκολο, με μένα και τη Μαμά και το Μπαμπά, αλλά δεν ξέρω αν έχει και άλλα εταιρικαπρονόμια.

Μετά τον ρώτησα πόσα παίρνει και μου είπε ότι παίρνει, τα τρία του, αλλά νομίζω ότι δε με άκουσε, γιατί 3€ σίγουρα δεν είναι Πάρα Πολλά Λεφτά.

Πάντως φέτος το καλοκαίρι θα περάσουμε πάρα πολύ ωραία, όχι επειδή ανεβαίνει ο Υδράργυρος, που λέει στο STAR, αλλά επειδή θα έρθει και ο Μήτσος να κάνει εταιρικεσδιακοπές μαζί μας στο Κατάκολο.

Είναι ωραία να έχεις έναν αδερφό που είναι στέλεχος!

Αυτομάτως Ενεργοποιημένοι - II

2007-04-03T22:37:00.000+03:00

Σήμερα έκλεισε το σχολείο, και ήρθε το Πάσχα! Σαν αυτή τη βδομάδα ο Χριστούλης πέρασε τη βδομάδα των παθών, σαν αυτή που περνάει όλο το χρόνο η Μαμά, επειδή ο Μπαμπάς δε μπορεί να σιδερώσει και ο αδερφός μου, ο Μήτσος, πηγαίνει σε διαδηλώσεις και εξ’ αιτίας μου – έτσι γενικά!!!! Βέβαια απ’ ότι είπε η Δασκάλα ο Χριστούλης είχε τους δικούς του λόγους…

Ο Μήτσος ζήτησε φέτος από τον Μπαμπά να πάει στη Μύκονο για το Πάσχα με τους συμφοιτητές του αλλά μάλλον επειδή θα πάνε οι Αδερφές του μπαμπά, δε θέλει να πάει και ο Μήτσος εκεί, μήπως, λέει, τον πετύχουν… Αλλά μάλλον του είπε ψέματα γιατί ο Μπαμπάς δεν έχει Αδερφές.

Άρχισε και η αγαπημένη σειρά της Μαμάς, που τη παίζει κάθε χρόνο, το Πάσχα. Και όταν θέλει να της μιλήσει κάποιος το απόγευμα του απαντάει τσαντισμένη: «Τα-Πουλιά-πεθαίνουν-τραγουδώντας» και κανείς δεν της μιλάει, ούτε ο Μπαμπάς.
Πέρσι, όμως, την είχε και τα Χριστούγεννα, που ζήτησα από το Αγ. Βασίλη ένα αδερφάκι, πάλι το ίδιο είπε στον Μπαμπά!

Την Παρασκευή τελικά θα πάμε όλοι στο Κατάκολο, που έχει εξοχικό ο Θείος και εκεί θα κάνουμε Πάσχα και θα ψήσουμε και αρνί. Μάλιστα εμείς δε θα πληρώσουμε πολλά γιατί εγώ άκουσα μια κυρία στην τηλεόραση ότι ο οβελίας θα είναι ακριβός και εμείς τη γλυτώσαμε – πήραμε αρνί.

Το Σάββατο θα πάμε στην εκκλησία και θα μετράμε με το Μήτσο πόσες γιαγιές θα πάρουν φωτιά από τις λαμπάδες, είναι φοβερό γιατί πιάνουν και από μακριά!!! Πέρσι, στην εκκλησία, μια γιαγιά πήρε φωτιά και η μαμά τη βοήθησε να τη σβήσει και μετά την άκουσα να λέει: « …μα, …Λακ κυρία Πότα μου, είναι δυνατόν?» και μετά πήγα και ρώτησα τη δικιά μου τη γιαγιά, που την αγαπάω, αν έχει Μαλάκ στο κεφάλι, και αυτή μου άστραψε ένα χαστούκι…

Τη Κυριακή θα ξυπνήσουμε νωρίς και θα βάλουμε το πρωί στη σούβλα και θα ακούσουμε και δημοτικά. Αυτά εμένα δε μου αρέσουν γιατί μετά από λίγο όλοι πιάνονται και χορεύουν και εγώ δε μπορώ να κοιτάω το αρνί που γυρίζει! Και πάλι Μαμά και η Θεία θα φωνάζουν στο Μπαμπά και στο Θείο να μη τρώνε μεζέδες γιατί δε θα φάνε από το αρνί αλλά κάθε χρόνο την ίδια ιστορία έχουμε και ο Μπαμπάς και ο Θείος τρώνε ένα σκασμό αρνί παρά τους μεζέδες.

Τελικά ο Χριστούλης πέθανε και αναστήθηκε μέσα σε τρεις μέρες και όχι τζάμπα! Πήρε όλες τις αμαρτίες του κόσμου, εκτός από της Μαμάς, που τις πληρώνει κάθε μέρα επειδή παντρεύτηκε το Μπαμπά και επειδή ο Μήτσος πάει σε Διαδηλώσεις και εξ’ αιτίας μου – έτσι γενικά!!! Επίσης, κλείνουν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια και εγώ και ο Μήτσος περνάμε πολλές ώρες μαζί και δεν πάει και σε διαδηλώσεις. Και τρώμε και πολύ και περνάμε γενικά πολύ ωραία και ας πει τη Δευτέρα ο Μπαμπάς ότι, 6 ώρες Κατάκολο-Αθήνα πάει πολύ, και του χρόνου θα μείνουμε Αθήνα!!!

Καλό Πάσχα!!

http://www.linkspot.com

2007-03-30T23:53:00.000+03:00

Κτηνοβασία

Τι τα θελα τα ξένα;
Τώρα δαμέ και γέρνω
Τι ήθελα από σένα;
Τα δυο βυζά στο στέρνο

Για σε στην Κύπρο έφτασα
με ένα ντορβά στον ώμο
τη Σαλλονίκη άφησα
χωρίς πια Ταχυδρόμο

Χωρίς λεφτά με άφησες
μωρή παλιολινάτσα
και ένα αμπέλι πίνω γώ
μονάχος στην ταράτσα

μη με κοιτάς, και ντρέπομαι
κρύβομαι στο μπουντρούμι
κόλλησε στο δόντι μου
μισό κιλό χαλούμι!

- Ποιητική συλλογή: «Με έφαγε η Ξενιτιά»

Fairytale Gone Bad - Been there???

2007-03-19T22:17:00.000+02:00

This is the end you know
Lady, the plans we had went all wrong
We aint nothing but fight and shout and tears

We got to a point I can’t stand
I’ve had it to the limit; I can’t be your man
I aint more than a minute away from walking

We can’t cry the pain away
We can’t find a need to stay
I slowly realized there’s nothing on our side

Out of my life, Out of my mind
Out of the tears that we can’t deny
We need to swallow all our pride
And leave this mess behind
Out of my head, Out of my bed
Out of the dreams we had, they’re bad
Tell them it’s me who made you sad
Tell them the fairytale gone bad

Another night and I bleed
They all make mistakes and so did we
But we did something we can never turn back right

Find a new one to fool
Leave and don’t look back. I won’t follow
We have nothing left. It’s the end of our time

We can’t cry the pain away
We can’t find a need to stay
There’s no more rabbits in my hat to make things right

Listen!!Sunrise Avenue - Fairytale Gone Bad

Αυτομάτως ενεργοποιημένοι

2007-03-12T12:53:00.000+02:00

Χθες περάσαμε πολύ όμορφα, ο πατέρας ήρθε στο σπίτι κρατώντας στα χέρια του τον έλεγχο από το σχολείο, βέβαια αυτό σημαίνει μπελάδες! Μετά τσακώθηκαν με τη Μαμά και της είπε «να, κοίτα, ο γιος σου τι κατάφερε στο σχολείο, αλλά βέβαια, όταν εγώ φώναζα εσύ το χαβά σου, το καμάρι σου, μη το κακοκαρδίσουμε» Εγώ με τα πολλά εξαφανίστηκα στο δωμάτιο μου γιατί η συνέχεια είναι γνωστή, «καλά που βρέθηκα στο δρόμο σου και σε έκανα άνθρωπο» «αλλά βέβαια εσύ είσαι μεγαλωμένη με χαβιάρια και παντεσπάνια» και τελικά νομίζω ότι οι βαθμοί μου έχουν να κάνουν με τη καταγωγή της μαμάς, και αν ήταν από την Κρήτη και όχι από τη Πάτρα εγώ θα μπορούσα να γίνω πολύ έξυπνος.

Μετά ήρθε και ο αδερφός μου, ο Μήτσος, από τη «βόλτα», από αυτή που θα κάνω και εγώ άμα μεγαλώσω, και κρατούσε μια φούντα, η οποία μάλλον εκνεύρισε το μπαμπά, μάλλον γιατί την πήρε από κάποιον κύριο στο Σύνταγμα που φοράει φούστα και τσαρούχια. Μετά άκουσα το Μήτσο στο τηλέφωνο με τον Τάκη, τον κολλητό του, που του είπε «του βάλαμε φωτιά του πούστη» αλλά δε νομίζω ότι ο Τάκης κατάλαβε ποιου πούστη γιατί είναι Άγνωστος και μάλιστα Στρατιώτης.

Το απόγευμα καθίσαμε όλοι στο σαλόνι να δούμε ειδήσεις του σταρ γιατί λεει ο μπαμπάς ότι τα σημαντικά νέα τα δείχνει σε σούπερ. Αλλά εγώ δε το καταλαβαίνω αυτό και αύριο στο σχολείο θα ρωτήσω τον Κώστα, που η Μαμά του δουλεύει σε σούπερ μάρκετ να μου εξηγήσει.
Όμως η μαμά ήθελε να δούμε στο μέγκα που είναι δυο κυρίες και η μια δεν αφήνει την άλλη να μιλήσει. Τελικά είδαμε ειδήσεις στο μέγκα γιατί η μαμά «έχει δίκιο» και επειδή «οι ειδήσεις του σταρ δεν είναι για παιδιά» παρόλο που στην αρχή έλεγε για το Μπομπ το Σφουγγαράκη και ότι είναι το πρότυπο για όλη τη ομοφυφική κοινωνία! Αυτό δεν το κατάλαβα αλλά εμένα μου αρέσει ο Μπομπ άρα είμαι στην ομοφυφική κοινωνία.

Μετά η μαμά λιποθύμησε γιατί είδε τον Μήτσο στην τηλεόραση να κρατάει τη φούντα, που έφερε στο σπίτι και μετά είπε ότι θα έρθει η αστυνομία και όλα τα κανάλια. Εγώ όμως χάρηκα γιατί αν έρθει το σταρ θα τους πω ότι είμαι ομοφυφος και ότι μου αρέσει ο Μπομπ, αλλά μάλλον δεν έπρεπε να το πω στον μπαμπά γιατί κοκκίνισε και νόμιζα ότι θα σκάσει. Και η γιαγιά ήθελε να δει τη Μιραράκη Μεταχαλιά, και αυτό μου φαίνεται πολύ περίεργο επίθετο!

Αύριο να ρωτήσω τη δασκάλα τι σημαίνει να είσαι "ομόφυφος" και αν το Μεταχαλιά είναι ελληνικό επίθετο.

Ντεφινίσιονς (πάρτ του)

2007-03-07T20:45:00.000+02:00

Παρά (ς), ο, ουσιαστικό κάποτε δραχμή τώρα ευρώ, κοινώς: ενιαία μονάδα μέτρησης οικονομικής αξίας αγαθών, υπηρεσιών, επίσης ιδεών, απόψεων, ιδεολογιών και άλλων, τέτοιων χαμένων θεωρητικών εννοιών

Παρά (-), πρόθεση που σημαίνει πριν, προτού και άλλα θησαυρικά συνώνυμα, με τη κατάλληλη λέξη μπορεί να χαρακτηρίσει
- επιτυχημένη παρωδία τηλεοπτικής σειράς (εφόσον συνοδεύεται από πολλές επαναλήψεις και βάλτωμα στοιχειώδους σεναρίου)
- περίεργο sport event που προκαλεί πλήθος συναισθημάτων και ατυχημάτων (παραλύσεις, παραπληγίες και άλλα παρά-something ατυχήματα)

Add S.V.P.

300

2007-03-07T10:14:00.000+02:00

Χθες παρακολούθησα την πρεμιέρα της ταινίας 300! Μ’ άρεσε, ενθουσιάστηκα! Πιστή μεταφορά του comic book, strip by strip Άπαιχτη μουσική, καλό παίξιμο, λίγο too much of βαρβατίλα και αναμενόμενη αντίθεση του καλού με το κακό (ο καλός μοντέλος ο κακός σα γαμώ-το-κέρατό-του) αλλά τι στο καλό...

Μετά τις πατάτες του Μέγα Αλέξανδρου και της Τροίας περίμενα να δω μια αμερικανιά του κερατά αλλά κατέληξα να βγω από την αίθουσα και να πω ότι επρόκειτο για μια ανεκτή μεταφορά ιστορικών γεγονότων, με λίγο από αισθηματική πλοκή και πολιτική διαπλοκή.

Οι σκηνές της μάχης κάπως απότομες και αιματηρές χωρίς όμως να σε αηδιάζει το αίμα και ο αποκεφαλισμός, και μια υπερτιμημένη Ελλάδα που νομίζω σε σχέση με τα ιδανικά τα οποία προωθεί η ταινία, απολύτως δικαιολογημένη.

Το μικρό παιδάκι καλύτερα να μην τη δει, θα σοκαριστεί. Εσείς σπεύσατε... πιστεύω ότι αξίζει τα λεφτά της.

ΥΓ: οι φετινές παραγωγές: «2», «300» πολύ αριθμός ρε παιδί μου!!!!!

ENJOY

Παραλήρημα

2007-03-05T21:20:00.000+02:00

Τα γενέθλια του Φασόλα πέρασαν, και μου ζήτησε – ο ίδιος αυτοπροσώπως – να κατεβάσω το προηγούμενο post!

Πέρασαν που λες τα γενέθλια του Φασόλα, πέρασαν και δυο βδομάδες, που ούτε τις κατάλαβα, από το γραφείο στο σπίτι και τούμπαλιν.

Τα πράγματα κάπως διορθώθηκαν, πήγα και σε μια κηδεία, ναι βέβαια, είμαι κοινωνικός άνθρωπος εγώ, φιλοξένησα και ένα φίλο, βγήκα και με τους φίλους τση γκόμενας – όλα μια χαρά σου λεω!
Και μπούρδες σου λεω, απλά γιατί πρέπει να φύγουν τα γενέθλια του Φασόλα από την επικαιρότητα της σελίδας μου!

Και είναι και απρόβλεπτος ο Φασόλας, εκεί που κάθεσαι ήρεμος – ήρεμος και κουβεντιάζεις μαζί του, σου βγάζει ένα σπαθί Katana και σε κόβει φέτες - Δε το ρισκάρω!

Άσε που είναι και το άλλο, δε γουστάρω να μείνει εκεί κολλημένο το post για κάνα 6μηνο, σαν το γνωστό "τρελοκαπελά", ο οποίος έχει πάρει διαστάσεις θρύλου. Αυτό όμως είναι μεγάλη ιστορία και θα στην πω κάποια άλλη στιγμή.
... Α μια και είπα Θρύλος... ΜΠΟΥΧΑΧΑΧΑ.

Λοιπόν Καλό Μήνα (αν και λίγο καθυστερημένα)
Καλή βδομάδα (καθόλου καθυστερημένα)
Καλό Πάσχα (λίγο πρόωρα)
Καλό Καλοκαίρι (θα δούμε)

BIRTHDAY

2007-02-27T03:15:00.000+02:00

ΦΑΣΟΛΑ χρόνια πολλά!!!
Σου αξίζει ολόκληρο post, για πάρτη σου!
Να τα εκατοστίσεις και να περάσεις όσο καλύτερα γίνεται!!!!
ΠΟΛΛΛΑ ΦΙΛΛΛΙΑ ΣΕ ΛΛΕΩ

Moi

2007-02-25T13:06:00.000+02:00

Και όμως αφού η καλή μου happy friend μου ζήτησε να συμμετάσχω και εγώ σε αυτή την ηλεκτρονική παράνοια η οποία έχει κατακλύσει την blogόσφαιρα αποφάσισα να το κάνω.
Πρώτον θα ήθελα να σου πω πόσο περήφανος αισθάνομαι που όλο αυτό έχει ξεκινήσει αν δε κάνω λάθος, από έναν άνθρωπο, ο οποίος κατά τα φαινόμενα, επηρεάζει μεγάλο μέρος αυτού του ηλεκτρονικού κύκλου, το αγαπημένο lostάκι!

ΕΓΩ

1. Φοβάμαι τους κλόουν. Όχι απλός φόβος. Το σκατό κατεβαίνει στην κάλτσα! Κοιτάζω έναν κλόουν και βλέπω το τέλος μου να πλησιάζει! Και δε μιλάμε για ένα απλό τέλος! Splatter με πολύ αίμα! ΖΟΥΜΙ

2. Στεναχωριέμαι ακόμα που η καλή κυρία, που μας καθάριζε το σπίτι, όταν βρισκόμουν και εγώ σε ηλικία σπόρου, έπλυνε το Σωτήρη, τον αρκούδο μου ο οποίος εις τα εξ’ ων συνετέθει! Του πεταχτήκανε τα πλαστικά, ψεύτικα μάτια του έξω και χάθηκε το μισό του είναι σε σβώλους αφρολέξ!

3. Είμαι απίστευτα φιλόδοξος, χωρίς να ξέρω αν αυτό το αξίζω, ή αν έχω τη δυνατότητα – ικανότητα να το καταφέρω!

4. Βαριέμαι πάρα πολύ εύκολα, αλλά δεν κωλώνω να αλλάζω αυτό που με κάνει να αισθάνομαι έτσι!

5. Πιστεύω στη διαφορετικότητα και ότι είναι το μοναδικό στοιχείο που μπορεί πλέον να διαχωρίσει την ήρα από το στάρι! Ο διαφορετικός, τελικά, επιβιώνει. Ο διαφορετικός, είναι διαφορετικός γιατί το έχει φιλοσοφήσει και θέλει να κάνει κάτι το οποίο να το ξεχωρίσει από το σύνολο! Και δε μιλάω για την κοινή, κλισέ παρανόηση διαφορετικότητας που αναφέρεται στις σεξουαλικές προτιμήσεις του καθένα, αλλά στη διαφορετικότητα ιδιοσυγκρασίας και ιδεολογίας.

6. και τέλος, μου τη δίνουν οι ηλίθιοι! Μπορεί να μην είναι δικό τους λάθους αλλά θα μπορούσα να χειροδικήσω εναντίον ηλιθίων (και όχι να ΤΟΥΣ ΧΕΙΡΟΔΙΚΗΣΩ όπως άκουσα από έναν επιφανή κύριο)

Μια μετακόμιση που θα ‘χει τρελαθεί!

2007-02-05T10:58:00.000+02:00

Τις τελευταίες τρεις μέρες προσπαθώ να μετακομίσω! Λοιπόν έχω να σας δηλώσω τα παρακάτω!

Δεν υπάρχει κανένα έλεος για τους ανθρώπους που το χρειάζονται! Και αρχίζω να απαριθμώ τις στραβές!
1. κάποιος πολύ έξυπνος και πάνω από όλα μάγκας έριξέ πάνω στο καπό του αυτοκινήτου μου κάποιου είδους οξύ και το χρώμα έφυγε σχεδόν όλο
2. κάποιος άλλος, πολύ έξυπνος, τράκαρε το αυτοκίνητο πίσω αριστερά και μπροστά αριστερά αφήνοντας δύο μεγαλειώδη σημάδια πολέμου στην πανέμορφη μουρίτσα του!
3. ένα γλυκό πουλάκι αποφάσισε να πάθει διάρροια all over την πόρτα του οδηγού!
4. οι μεταφορείς δεν κατάφεραν να σταθμεύσουν το παράλογα γιγαντιαίο φορτηγό τους κοντά στο σπίτι μου με αποτέλεσμα να πρέπει να τους δώσω extra 50 ευρώ έκαστο για να καταφέρω να έχω σήμερα κρεβάτι
5. ο κύριος σκουπιδιάρης που περνούσε κάτω από το σπίτι μου τη κρίσιμη στιγμή πίστεψε πως ο ανυπολόγιστης αξίας πίνακας στέκεται στο πεζοδρόμιο για πέταμα – για την ιστορία τον έσωσα ειλικρινά από της σκουπιδιάρας τα δόντια την τελευταία στιγμή!
6. ο κύριος που μου πούλησε τα ολοκαίνουρια πανάκριβα ηλεκτρικά μου (κουζίνα και ψυγείο) αποφάσισε ότι θέλει άλλα 100 ευρώ για να μου τα παραδώσει και με καθυστέρηση 1 εβδομάδας! Το οποίο και σημαίνει ότι τα καλά μου κατεψυγμένα λιώνουν στο έλεος της φυσιολογικής φθοράς και πάροδο του χρόνου και ο αγαπημένος σουβλατζής έχει εκτιμήσει αυτομάτως το καινούριο του γείτονα!
7. ο κύριος Νίκος μας (μαραγκός επιστήμονας) αποφάσισε να μην εμφανιστεί με αποτέλεσμα το παράθυρο του μπάνιου να μη λέει να ανοίξει
8. η κυρία Βάσω (νοικάρισσα – επιστήμονας – όλοι μας γνωρίσαμε μια τέτοια) δήλωσε ότι θέλει ακόμα ένα ενοίκιο για εγγύηση (προφανώς της φάνηκα αρκετά ύποπτος και αφερέγγυος για το υπέροχο εβδομηντακοντετίας σπίτι της)
9. ο κύριος πάροχος τηλεπικοινωνιών μου δήλωσε πως αδυνατεί να συνδέσει νέα συμβόλαια παρά μόνο εν ώρα γραφείου, διότι κάθε έλληνας τηλεπικοινωνιαζούμενος οφείλει να είναι αν μη τι άλλο παρά αργόσχολος και δεν έχει γραφείο – δεν εργάζεται και τα ευρά φυτρώνουν σε ένα υπέροχο δεντράκι στη αυλή του!

Μπορεί και να τα έχεις ζήσει όλα αυτά! Μπορεί και όχι!
Μπορεί να έχεις ζήσει μια χειρότερη μετακόμιση από αυτή
Αλλά αυτή τη στιγμή νιώθω ότι έχω φέρει εις πέρας του 12 άθλους του Ηρακλή με μπόνους given του Σίσυφου τα μαρτυρία!
Πες μου καλέ μου φίλε τι χρωστάω και πληρώνω μια απλή μετακόμιση τόσο ακριβά!
Πες μου λοιπόν τι πιο δύσκολο από αυτή τη μετακόμιση! Δεν αντέχω άλλο! Αν και αυτά στα γράφω οκλαδόν πάνω στο καινούριο μου κρεβάτι στη νέα μου κρεβατοκάμαρα, ανάμεσα στη γνώριμη μυρωδιά λαδομπογιάς και παρκέ, αισθάνομαι τόσο μα τόσο κουρασμένος που δε νομίζω ότι θα αντέξω άλλη μια μετακόμιση! Μάλλον θα σταματήσω εδώ!
Καλή αρχή!
Αν και δε νομίζω ότι ξεκινάει καλά!

"You Owe Me Nothing In Return"

2007-01-27T01:55:00.000+02:00

I'll give you countless amounts of outright acceptance if you want it
I will give you encouragement to choose the path that you want if you need it
You can speak of anger and doubts your fears and freak outs and I'll hold it
You can share your so-called shame filled accounts of times in your life and I won't judge it
(and there are no strings attached to it)

You owe me nothing for giving the love that I give
You owe me nothing for caring the way that I have
I give you thanks for receiving it's my privilege
And you owe me nothing in return

You can ask for space for yourself and only yourself and I'll grant it
You can ask for freedom as well or time to travel and you'll have it
You can ask to live by yourself or love someone else and I'll support it
You can ask for anything you want anything at all and I'll understand it
(and there are no strings attached to it)

I bet you're wondering when the next payback shoe will eventually drop
I bet you're wondering when my conditional police will force you to cough up
I bet wonder how far you have now danced you way back into debt
This is the only kind of love as I understand it that there really is

You can express your deepest of truths even if it means I'll lose you and I'll hear it
You can fall into the abyss on your way to your bliss I'll empathize with
You can say that you have to skip town to chase your passion I'll hear it
You can even hit rock bottom have a mid-life crisis and I'll hold it
(and there are no strings attached)

You owe me nothing for giving the love that I give
You owe me nothing for caring the way that I have
I give you thanks for receiving it's my privilege
And you owe me nothing in return

Alanis Morissete

Ένα άσχετο post για τον ‘Εισαγγελέα (-άτο)’

2007-01-18T15:45:00.000+02:00

Είναι απίστευτο το πόσο ικανοί είμαστε στο να κανιβαλίζουμε την ίδια μας την προσωπικότητα και σε συνδυασμό με την απίστευτη ημιμάθεια που διακατέχει τη χώρα μας, έχουμε καταφέρει να γίνουμε όλοι γιατροί, δικαστές, δικηγόροι, παπάδες κτλ! Μπορούμε πολύ εύκολα να εκφέρουμε γνώμες επί πάντως και να καταδικάζουμε με ιδιαίτερη ευκολία τον όποιον κάποιον που έχει «παρατυπήσει» Βέβαια μπορεί να έχει παρατυπήσει ένας συνάδερφός του, ή ο σταυροκούμπαρος του τρτοξάδερφου του συναδέρφου του, αλλά εμείς, πιστοί στη παιδεία μας, βάζουμε τους πάντες σε ένα ντορβά, τους ανακατεύουμε και αφού έχουν πάρει ένα ομοιόμορφο ικανό χρώμα, τους απλώνουμε προς χλευασμό και φτύσιμο για κάθε νοικοκυρά και ανίδεο!

Χθες προσπάθησα να παρακολουθήσω την εκπομπή του κου Ε. ο οποίος είχε βγάλει στο κλαρί ένα κύριο ‘Εισαγγελέα’ ο οποίος θα αθώωνε τον «αδερφό» της ταλαίπωρης ρεπόρτερ σε αντάλλαγμα σεξουαλικής χάρης. Αυτό είναι το story!
Ετοίμασα το βραδινό μου σνακ, στρώθηκα στον καναπέ, και αποφάσισα να παρακολουθήσω! Χωρίς προκαταλήψεις και εμπάθειες για τον κύριο Ε. ούτε για το ειδικό κοινό του (π.χ. παρούσα στο πάνελ ειδικών ήταν και η Μ. Τ. – γνωστό πάλαι ποτέ μοντέλο!?!)

Ο παρουσιαστής έδωσε παράσταση, εφάμιλλη show αλά Broadway, με τσαντίλες και εξάρσεις, με απίστευτους χρωματισμούς φωνής και χορευτικές φιγούρες επί του πλατό! Μου θύμισε προς στιγμήν την παρουσίαση της δίκης της Roxy στο Chicago, όπου ο δικηγόρος (Richard Geere) κινούσε δικαστές και ενόρκους σαν μαριονέτες και τους χόρευε κλακέττες στον δικό του ρυθμό! Βέβαια και η μεταφορά του παρουσιαστή, όπως κάθε μεταφορά άλλωστε, ήταν πέρα από αποτυχημένη!

Βέβαια δε λέω, ο Εισαγγελέας είναι πέρα από κατάπτυστος. ‘Η προστυχιά ξεχείλιζε από τα αυτιά του’, που είπε και μια συνάδερφος σήμερα το πρωί! Είναι για κρέμασμα! Αλλά δε βρέθηκε να κάνει αυτή τη δουλεία επειδή έχει μπάρμπα στη Κορώνη! Κάποιος τον έκρινε και αυτός που τον έκρινε, είναι τόσο άμεμπτος και ηθικός που έχει μια τέτοια θέση (επαγγελματική δε και κοινωνική) να χρίζει ανθρώπους να αποφασίζουν για την τύχη τη δικιά μας! Μήπως το πρόβλημα είναι κάπως βαθύτερο; Πρέπει να ψάξουμε στα κατάβαθα της εκπαίδευσης και της λειτουργίας διαδικασιών πριν αρχίσουμε να κορφολογούμε το πρόβλημα;

Και η ανησυχία της ημέρας. Γιατί πρέπει να περιμένουμε από κάποιον που είναι δημοσιογράφος – παρουσιαστής - σόουμαν να πολεμήσει όλη τη κοινωνική αδικία. Εξ’ ορισμού, νομίζω, ότι η δουλεία του είναι να παρουσιάζει – ενημερώνει το κοινό του για το ίδιο το γεγονός και όχι να το δημιουργεί!!!

Ερωτήματα που ανέκυψαν κατά τη διάρκεια της εκπομπής:

Α. Ο πραγματικός κατηγορούμενος ήξερε, για την «έρευνα» αυτή; Και τι επίπτωση είχε στην δίκη του?

Β. Οι κ.κ. δικαστές που ήταν στο πάνελ ήταν ενήμεροι για το ότι ο κος ‘Εισαγγελέας’ δεν αποφασίζει για την τύχη του κατηγορούμενου

Γ. Οι υπόλοιποι ‘ειδικοί’ με ποια ιδιότητα εξέφραζαν τη γνώμη τους!

Δ. Γιατί πρέπει κάθε σώμα (Γιατροί – Δικαστικοί – Παπάδες – Αρτοποιοί κλπ) να κρίνεται από μεμονωμένα περιστατικά; Υπάρχουν και πολλοί που ιδρώνουν για τη δουλειά τους...

E. Η ρεπόρτερ είχε διαβάσει καλά το job description πριν δεχτεί να δουλέψει ως ‘ρεπόρτερ’ στη συγκεκριμένη εκπομπή;;;;;

Για την ιστορία, πάντως, δεν κατάφερα να το δω μέχρι το τέλος!

ΥΓ: Το ξέρω ότι το συγκεκριμένο post είναι κάπως ‘ξεκούδουνο’ αλλά συμπαθάτε με δεν άντεξα και ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας! Όποιο σχόλιο δεκτόν!!!

30''

2007-01-16T01:00:00.000+02:00

Κοίταξε πάνω από τον ώμο του την εξώπορτα. Την έκλεισε. Έφυγε. Πάλι. Δεν υπήρχαν εξηγήσεις, δεν χρειαζόντουσαν. Και οι δυο ήξεραν ότι έτσι ήταν...συνέχεια. Μέρα με την μέρα... και έτσι πέρασαν μήνες. Οι δυό τους σε ένα δωμάτιο με ρούχα και μαξιλάρια ατάκτως εριμμένα στο πάτωμα, γρήγορος, αγχωμένος έρωτας. Αγάπη 30 δευτερολέπτων, ενίοτε 60. όσο κρατήσει.

- Μ’ αγαπάς;
- Όχι
- Ευτυχώς, γιατί ούτε και εγώ σ’ αγαπάω

Δυο άνθρωποι με τυχαίους προορισμούς. Δυο σώματα με διαφορετικό στόχο... ζουν τη στιγμή και δεν έχουν τύψεις! Έχουν τύψεις αλλά δεν τις ομολογούν! Τις ομολογούν αλλά στον εαυτό τους. Τις ομολογούν στον εαυτό τους, αλλά τον τιμωρούν! Τον τιμωρούν με το να ξαναζούν τη στιγμή, και ξέρει βαθιά μέσα του ότι τα 30’’ είναι δικά του! Μόνο!

Κοίταξε πίσω του και η εξώπορτα παρέμενε κλειστή, κοίταξε το τραπέζι και το κινητό παρέμεινε σιωπηλό! Κοίταξε τον καθρέφτη, ακόμα κλαμένος!

Περπάτησε, για ώρες. Και φέτος δεν είχε χειμώνα, είχε μόνο καλοκαίρι, ξεχειλώνοντας τις αναμνήσεις.
Και έτσι έμεινε κολλημένος στο καλοκαίρι, έζησε μια ζωή αναμνήσεων μια ζωή αναμασήματος μια ζωή που την έζησε, κάποτε, χωρισμένη σε αγάπες 30 δευτερολέπτων, σε μορφές καλοκαιρινές, ανάλαφρες, με άρωμα θάλασσας και γεύση από καρπούζι στο στόμα!

Loose Control

2007-01-15T11:04:00.000+02:00

You don't remember my name.
I don't really care.
Can we play the game your way?
Can I really lose control?

Just once in my life,
I think it'd be nice,
Just to lose control, just once,
With all the pretty flowers in the dust.

Mary had a lamb.
His eyes black as coals.
If we play very quiet, my lamb,
Mary never has to know.

If I cut you down to a thing I can use,
I fear there will be nothing good left of you

"Evanescense"

Ντεφινίσιονς (παρτ ουάν)

2007-01-11T11:07:00.000+02:00

Κριτική ικανότητα
Κριτική σκέψη

Η δυνατότητα που παρέχει ο ανθρώπινος εγκέφαλος προς συλλογή, καταγραφή, επεξεργασία στοιχείων και λήψη απόφασης (της σωστής) σύμφωνα με τα προσωπικά κριτήρια ορθότητος, ηθικότητος και τιμιότητος!

Τη βρίσκουμε μοναχά σε κατοίκους συγκεκριμένης περιοχής της χώρας μας με μια μικρή διαφοροποίηση στην ορθογραφία της λέξης, "κριτική" (λόγω τοπικών ιδιωματισμών)

Κριτής

Πρόσωπο το οποίο αυθαίρετα, ως επί το πλείστον, διαλέγει ρόλο που του δικαιολογεί την ασυλλόγιστη επεξεργασία προσωπικών δεδομένων (ευαίσθητων) και την έκφραση άποψης περί θεμάτων που, συνήθως δεν τον αφορούν καν. Φυτρώνει άκριτα και αδιάκριτα και ευδοκιμεί σε εύκρατα κλίματα, όπως αυτό της χώρας μας. Τον βρίσκουμε και με διάφορους άλλους τίτλους όπως :

1. φίλος
2. αδερφός/η
3. ταξιτζής
4. θυρωρός
5. ...

Κρίση

Συνηθισμένη κατάσταση ανθρώπων (και όχι μόνον) που βρίσκονται ανάμεσα σε προοπτικές για την ζωή τους! Η ένταση και η διάρκεια εξαρτάται από το πλήθος των προοπτικών, από τη συχνότητα εύρεσης στην αντίστοιχη κατάσταση και από τον τύπο των εναλλακτικών που υπάρχουν προς επιλογή! Τη βρίσκουμε συνήθως
1. στην Κηφισίας ρεύμα προς Αθηνά από 8 – αργά
2. στο γραφείο στο τέλος του μήνα ή μετά από διακοπές!
3. σε κάθε άλλη κατάσταση που υπάρχει η πιθανότητα εναλλακτικής

Προσθέστε ... svp

Κρίσιμο σημείο

2007-01-09T16:32:00.000+02:00

Η απαρχή μιας σχιζοειδούς κατάστασης, όπου σχεδόν αποχωρίζεται το μέσα σου από το έξω σου! Το αριστερό από το δεξί σου! Το πάνω από το κάτω σου! Και γίνεσαι αυτομάτως 2 μισά! Ένα που ικετεύει να ακολουθήσεις το λογικό, το σωστό, το ηθικό, το δίκαιο και ακόμα ένα που σε σπρώχνει με μαθηματική ακρίβεια στη κατηφόρα, στη καταστροφή, στη κατάθλιψη! Δύο μικρή γρύλοι, ο Τζάσπερ και ο Τζάσπερ, δύο φωνές δύο συνειδήσεων, μια ντυμένη με φτερά αγγέλου και φωτοστέφανο και μια με κερατάκια κόκκινη ουρίτσα και τρίαινα! Η αιώνια (μη χέσω) μάχη του καλού με το κακό... και έρχομαι να ρωτήσω: Ποιος θα μου πει πιο μισό είναι το καλό, πιο πρέπει να ακούσω;
Όσες φορές άκουσα το λογικό, δεν έζησα. Όσες άκουσα το άλλο, πόνεσα!
Λοιπόν;

Η Αλίκη, η μαγείρισσα και το γουρούνι

2007-01-07T10:54:00.000+02:00

- Θες να έρθεις;
- Που;
- Τι σε νοιάζει;
- Θέλω να ξέρω!
- Δεν χρειάζεται!
- Και αν χάσω τον έλεγχο;
- Μπορείς;
- Ποτέ!
- Ακολούθησέ με, μπες μέσα στο λαγούμι μου. Θα είμαι ένας μεγάλος άσπρος κούνελος! Θα πέσω πρώτος και θα ακολουθήσεις! Θα πέφτεις συνέχεια ανάμεσα από βιβλιοθήκες και χαρούμενες τσαγιέρες, φλαμίγκο για μπαστούνια του κροκέ, την ντάμα κούπα, τα deadlines και τα reports! Θα είσαι μια παρανοϊκή ενήλικας Αλίκη με ροζ φορεματάκι και ζαρτιέρες!
- Χαχα
- Άσε τον έλεγχο στη βαρύτητα! Πιες μια τεκίλα για να μεγαλώσεις και φάε ένα κομμάτι σούσι από την πιατέλα για να μικρύνεις! Να μεγαλώσεις τόσο όσο να φτιάξεις τις φιλοδοξίες σου, να μικρύνεις όσο τόσο για να μην τις φτάσεις!
- Αυτό δεν είναι παραμύθι!
- Όντως δεν είναι , είναι θρίλερ! Η μαγείρισσα δεν κρατάει ένα γουρούνι για μωρό, αλλά
ένα μωρό για γουρούνι!
- Δε μ’ αρέσει! Δε μ’ αρέσεις!
- Δε με νοιάζει! Δε με νοιάζεις!
- Στεναχωριέμαι!
- Δε θα έπρεπε! Είναι η ζωή που έχουμε επιλέξει! Μ’αγαπάς;
- Σε λατρεύω!

Lithium

2007-01-05T04:05:00.000+02:00

Lithium, don't want to lock me up inside.
Lithium, don't want to forget how it feels without...
Lithium, I want to stay in love with my sorrow.

Oh, but God, I want to let it go.

Come to bed, don't make me sleep alone.
Couldn't hide the emptiness, you let it show.
Never wanted it to be so cold.
Just didn't drink enough to say you love me.

I can't hold on to me,
Wonder what's wrong with me.

Don't want to let it lay me down this time.
Drown my will to fly.
Here in the darkness I know myself.
Can't break free until I let it go.
Let me go.

Darling, I forgive you after all.
Anything is better than to be alone.
And in the end I guess I had to fall.

Always find my place among the ashes.I
can't hold on to me,
Wonder what's wrong with me.

...stay in love with my sorrow.

Oud en Nieuwe Jaar

2007-01-03T17:04:00.000+02:00

Χριστούγεννα χάλια! Όπως αναμενόταν άλλωστε! Οικογενειακά τραπέζια, ηλίθια χαμόγελα και τηλέφωνα από τους δικούς σου που περνάνε τέλεια και γελάνε με το Λοιμό ξεκαρδίζονται με το Φασόλα και τους βρίζει ο Χοντρός (typically yours) και εσύ ζηλεύεις εγκλωβισμένος σε Λαχανοντολμάδες και παστουρμαδόπιτες!!!

Πρωτοχρονιά σαφώς καλύτερη! Με δική σου επιλογή παρέας (την καλύτερη) πολύ φαγητό (το χειρότερο) πολλά πυροτεχνήματα (!!!!!) και πολύ intimacy (-----)

Κάποιος έμαθε ποδήλατο!
Κάποιος έφαγε τα τηγανητά της ζωής του
Κάποιος μέθυσε Νομίμως
Κάποιος γέμισε το κεφάλι του φούσκες
Κάποιος ψώνισε τις κάλτσες του

Απολογισμός πρωτοχρονιάτικων διακοπών

Συν 3 κιλά
Μείον τα κάπα! (χάθηκαν κάπου μεταξύ Ελ. Βενιζέλος και Schiphol)
Συν ουσίες και μπουρμπουλήθρες στον εγκέφαλο
Συν οινοπνεύματα

Και για να λήγουν τα θέματα...
Το στρόγγυλο κέικ με άχνη και φλουρί δεν είναι βασιλόπιτα παρά μόνο ένα στρόγγυλο κέικ με άχνη και φλουρί!!!

!A Very Merry Christmas!

2006-12-22T14:09:00.000+02:00

Φεύγω, την κάνω. Mόνο γιατί έχω την απόλυτη σιγουριά ότι θα ξαναγυρίσω. Δεν είμαστε για πειράματα αυτήν την εποχή. Πρέπει να ζήσεις όπως εσύ θες γιατί συμβαίνει μια φορά και μόνο.

Μια φορά συμβαίνει και αυτό πρέπει να γίνει όπως το θέλω. Όλα πρέπει να γίνονται ανάλογα με τις επιθυμίες μου. Και ποιος είσαι εσύ που θα μου πας κόντρα. Ποιος είσαι εσύ που θα με γειώσεις και θα με αγνοήσεις. ΟΧΙ Δε θα σου περάσει αυτό. Θα γίνει όπως στο λεω εγώ.

Ο Υπέρμετρος εγωισμός τον οποίο είσαι διαθέσιμος να ποδοπατήσεις προκειμένου να κυλήσουν όλα σύμφωνα με το γαμημένο το πρόγραμμα, που εσύ ο ίδιος έχεις θέσει στον εαυτό σου. Κανένας δε σου επέβαλε τα πράγματα να γίνονται έτσι. Εσύ τα επέλεξες να είναι. Και τώρα θα ζήσεις με αυτό. Γιατί και εσύ καλή μου φίλη δίκιο έχεις. Μεγαλώνουμε. Και Μεγαλώνοντας γίνεται όλο και πιο δύσκολη η νέα αρχή. Όλο και πιο πολύ δυσκολεύεσαι να εγκαταλείπεις και να ξανά ξεκινάς. Κρύβεις τα υπόλοιπα γράμματα (πράγματα) όπου βρεις. Τι χαλιά, τι καναπέδες , τι φιλιά, τι σχέσεις. Όπου και να σηκώσεις, από κάτω βρίσκεται ολόκληρο το ελληνικό αλφάβητο, με κομμάτια και συλλαβές, αυτών που δεν παραδέχεσαι. Αυτών που έχεις κρύψει. Από τον εαυτό σου κυρίως, γιατί όσες και να είναι οι διαπιστεύσεις, who gives a fuck!!!

Μάζεψα λοιπόν για φέτος όλα τα γράμματα. Ντύνω το Κάπα με χριστουγεννιάτικο σκουφάκι το Άλφα με κερατάκια τάρανδου, το Ταυ με κόκκινη στολή και πάει λέγοντας. Τα αφήνω στο τραπεζάκι, στο σκρίνιο, στο γραφείο φεύγω και κλείνω την πόρτα πίσω μου. Παίρνω μαζί μου ένα ψεύτικο χαμόγελο και μια βαλίτσα με τα χειρότερά μου ρούχα και παω για να γιορτάσω τα Χριστούγεννα ανάμεσα σε μνημόσυνα άλλα τέτοια ευτυχισμένα.

Καλά Χριστούγεννα

MUST DO (IT)

2006-12-21T17:34:00.000+02:00

Σήμερα κάπως καλύτερα. Όχι πολύ και όχι σημαντικά! Απλά ανακάλυψα ότι δεν είμαι ο μόνος σε αυτό το πλανήτη που αισθάνεται σα γαμώ το κέρατό του! Μια φίλη περνάει τη φάση splatter Christmas και αυτό είναι extra παρήγορο. Έχει εκδηλώσει την επιθυμία να σφαγιάσει τη μισή πόλη και ιδιαίτερα αυτούς που την έχουν πληγώσει. Και δε μιλάμε για ένα head shot η σπρώξιμο από τη σκάλα της τριώροφής βίλας της. Μιλάμε για splateριά ολκής. Αλυσίδες και πριόνια και πολύ πολύ αίμα!

Ανακαλύπτοντας ότι και άλλοι περνάνε αντίστοιχες με τις δικές σου στιγμές, παρηγορείσαι κομμάτι! Ο ανθρώπινος σαδισμός. Βλέπεις τον άλλο να υποφέρει και αυτομάτως ανεβαίνει η διάθεσή σου. Νιώθεις δυνατός, ικανός να λύσεις το πρόβλημα του διπλανού, βάζοντας το δικό σου σε δεύτερη μοίρα, δίνοντας αέρα στα θέματα σου. Απλώνεις τα χέρια σου να βοηθήσεις, και είναι ίσως η μοναδική μορφή βοήθειας την οποία δεν θες αντάλλαγμα. Το δικό σου κέρδος είναι ότι αφαιρείσαι από το σκάσιμό σου, ασχολείσαι με κάποιον άλλον. Βέβαια το μόνο που καταφέρνεις είναι να αισθάνεσαι αργότερα, χειρότερα!
Και έχω και να κάνω το ταξίδι αύριο! Να πάω σπίτι για τρεις μέρες θα πρέπει είμαι ευχάριστος και carefree. Πρέπει να αποδείξω ότι όλα βαίνουν καλώς. Πρέπει να πω ψέματα.

Θεωρεία περί «Πρέπει»

Κάποια στιγμή της ζωής σου, άλλοι αργότερα, άλλοι νωρίτερα, ανακαλύπτουν τα Πρέπει.
Πότε με καλό πότε με κακό τρόπο. Πρέπει να κανείς πολλά και Πρέπει να είσαι κάπως και Πρέπει να ζεις με δεδομένες συνθήκες. Δεν Πρέπει να κάνεις κάποια πράματα και αν είσαι πολύ ανατρεπτικός δεν Πρέπει να τα λες. Δεν Πρέπει να ζεις τη ζωή σου μέσα σε δύο οθόνες σε ένα πολυκινηματογράφο που παίζει το παρελθόν και το παρόν. Πρέπει να διαλέξεις μια, να αποφασίσεις αν θα είσαι πάντα δέσμιος του πριν ή θα προχωρήσεις. Πρέπει να αποβάλεις την αχαριστία, όταν σου προσφέρονται όλα να τα κλωτσάς για να μένεις, με το έτσι θέλω, σε χαμηλότερη θέση.

Αϊ σιχτίρ βαρέθηκα!

Όνειρα

2006-12-20T17:01:00.000+02:00

Σήμερα θα σας πω πως φτιάχνονται τα όνειρα...

Σε μεγάλη κατσαρόλα (2 x 1.5) βράζουμε τις υστερίες μας και πετάμε το πρώτο νερό .

Προσθέτουμε λίγο από φιλοδοξία, μια πρέζα από το πρόγραμμα της αυριανής μέρας και όση τσατίλα με τον προϊστάμενο σας θέλετε (δεν υπάρχει περιορισμός).

Και το πιο δύσκολο... ... καθαρίζουμε καλά τα άγχη μας τα ξεπλένουμε με κρύο νερό και στύβουμε λίγο λεμόνι,από πάνω, μη και τυχόν μας μαυρίσουν και χαλάσουν.

Στη συνέχεια διαλέγουμε προσεκτικά αναμνήσεις και μουσικές που κάτι μας θυμίζουν, αδιάφορο το τι, αρκεί να αφήνουν κενά και να πονάνε.
Τα βάζουμε σε ένα ταψί με φέτες από οικογενειακές διαφωνίες και επιθυμίες γονέων.
Σερβίρουμε ζεστό με όλες τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες μας στο πλάι.

Φάτε πολύ γιατί ούτως ή άλλως δεν θα κοιμηθείτε. Και αν τα καταφέρεται θα ξυπνήσετε τουλάχιστον 5 φορές στη διάρκεια του ύπνου σας και θα φορτώσετε με τη γκόμενά σας που κοιμάται απαθέστατη δίπλα σας. αδυνατίζει!!!

Καλή επιτύχια!
Smakelijk!

2 και σήμερα

2006-12-20T11:47:00.000+02:00

Έχω και δύο μήλα πάνω στο γραφείο.
Και έχουμε και αυτό το ηλίθιο πάρτυ κτηρίου. Δεν έχω καμία διάθεση γι’ αυτό!
Χθες είδα και ένα φίλο μου, πολύ χάρηκα, ήμουν σε μεγάλη ένταση μιλούσα ακατάπαυστα για να μην δείξω, για να μην καταλάβει και αρχίσει τις ερωτήσεις! Μετά ήμουν απίστευτα κουρασμένος αναλώθηκα σε μια ακίνδυνη κουβέντα για το γάτο μου και άλλα χιλιοειπωμένα. Θέματα διαφυγής.

Θεωρία διαφυγής

Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατο, my ass. Το παρελθόν φυγείν αδύνατο είναι η σωστή έκφραση, Όσες φορές και αν φύγεις, όσες και αν γκρεμίσεις, το κάτω – κάτω, πάντα μένει. Πηχτό και άσχημο, όπως το κατακάθι του καφέ, σκατουλί χρώμα με απαίσια υφή και εντελώς άσχημη γεύση. Μπορείς να κάνεις σχηματάκια, φατσούλες πάνω του και εντελώς ειρωνικά να γυρίσεις το φλιτζάνι ανάποδα και να δεις το μέλλον. Που? Στο παρελθόν? Στο κατακάθι? Και παρά την αντίφαση αυτή το μέλλον σου έχει μια φοβερή ομοιότητα με το παρελθόν σου. Αυτό που ακόμα και αν το έχεις διαγράψει από τους τομείς της επιλεκτικής σου αντίληψης, έχει, ξαφνικά τη γεύση χώματος στο στόμα σου.

Ρημαδοτηλέφωνο.

Κάπα 2η μέρα

2006-12-19T21:33:00.000+02:00

Και άλλη ωραία μέρα.
29 Τσιγάρα 6 καφέδες 9 ώρες γραφείο
Μου 'χει γυρίσει το μέσα έξω! Βαριέμαι αφόρητα και πρέπει να χάσω κιλά!
Και άλλα μηνύματα ... μερικά ενδιαφέροντα. Μια ηλίθια συνομιλία με μια πρώην (μπλιάχ) με τη νυν (ανάβω τσιγάρο) ξεκαθαρίστικαν πράγματα, λύθηκαν παραξηγήσεις.
Πολύ ενδιαφέροντα αυτά.

- Τι έχεις παιδάκι μου;
- Τίποτα, πολύ δουλειά.
- Ε καλά, δεν έχεις ανάγκη εσύ!

Μα και βέβαια ποτέ δεν είχα, ανάγκη έχουν οι κακομοίρηδες στα φανάρια στην Αρδήττου που δίνουν χαρτομάντιλα, εγώ δεν έχω, εγώ έχω προσωπικότητα (μέλλον, προοπτικές, δυνατότητες).

"Προσωπικότητα είναι η μάσκα με την οποία ένα πρόσωπο παρουσιάζεται στους άλλους"

Ερωτήσεις:
1. Μέχρι πόσες μάσκες επιτρέπεται να υιοθετήσεις;
2. Ποιοι είναι οι άλλοι;

Θεωρία περί μάσκας:

Μάσκα είναι αυτό που θέλουν οι άλλοι να δουν σε σένα και όχι αυτό που θες να τους δείξεις. Εσύ μπορείς να αντιληφθείς το πως σε βλέπω εγώ μόνο μέσα από την οπτική που έχεις εσύ για σένα! Και εγώ μπορώ να σε δω μόνο μέσα από την εικόνα που έχω σχηματίσει για σένα και όχι αυτή που νομίζεις ότι μου έχεις δώσει εσύ. Κοινώς, πλανάσαι πλάνην οικτράν, φιλαράκο, αν νομίζεις πως αυτό που μου δίνεις είναι αυτό που παίρνω.
Ζούμε σε εντελώς παράλληλα σύμπαντα και δεν τέμνονται, στον αιώνα τον άπαντα.

Roller Coaster, enjoy the ride

Και καλή διασκέδαση!

Κάπα 1η μέρα

2006-12-19T02:30:00.000+02:00

Ωραία μέρα.
23 Τσιγάρα συν 8 καφέδες και 12 ώρες δουλεία
Αυτά δεν αναφέρονται σε κάποιο Timesheet
Δεν χρεώνουν ανάλογα.
Σαν διαφήμιση της MasterCard
8 ώρες εργασίας επί τόσα η ώρα .... τόσο
3 ώρες μάθημα .... μελλοντική αξία επένδυσης
2 ώρες στην κίνηση ..... τόσο
4 ώρες στο σπίτι με κρασί, καπνίζοντας, γράφοντας, σχεδιάζοντας, χάνοντας τον ύπνο σου περιμένοντας το κινητό να χτυπήσει, να ανοίξει η πόρτα και να μπει ένας παρανοϊκός Santa ντυμένος σαν κουνελάκι της Duracell με τη miss Santa με στολή κουνελάκι του playboy και να σου πει.... φέτος θα πάω διακοπές, δεν υπάρχουν Χριστούγεννα, τα άφησα για φέτος... Δεν θα τα περάσεις όπως κάθε χρόνο, φέτος, καλέ μου φίλε, σε σκέφτηκα και θα παραβλέψουμε την περίοδο αυτή... και θα σου κάνω και ένα δώρο, μόνο για σένα, φέτος, δεν χωράει σε κάλτσα, ούτε κάτω από το δέντρο. Φέτος θα σε αφήσω ήσυχο με το κάπα σου να κυλιέσαι στο κρεβάτι σου με τα κενά σου και τις υστερίες σου και όλες τις φιλοδοξίες σου. ...... Priceless

Μπιπ μπιπ μήνυμα ... ναι βέβαια ... κατάρα στον αρχιμαλάκα που δημιούργησε τα κινητά, αίσθηση ότι έχεις επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Και με το μέσα κόσμο? Αυτή η σύνδεση πόσο κοστίζει? Ναι και με δωρεάν χρόνο ομιλίας. Τόσο όσο χρειάζεσαι για να ξαναπέσεις... μπλιάχ.

Στόχος για αύριο... λίγο παραπάνω δουλειά...λίγο λιγότερο χρόνο για σκέψη και προσήλωση...

Κάπα

2006-12-18T13:41:00.000+02:00

Το καταλαβαίνεις να πλησιάζει.

Ανεβαίνει σιγά – σιγά από τα πόδια σου, αγκαλιάζει τη μέση σου και ανεβαίνει από το στομάχι προς το στήθος σφίγγοντας τη κοιλιά σου, δημιουργώντας ένα κενό ανάμεσα στα πνευμόνια και ξαναγυρίζει στη πλάτη σου σκαρφαλώνει τη σπονδυλική σου στήλη μοιράζοντας ανατριχίλες... καταλήγει στη βάση του κρανίου σου χτυπώντας με το μπαστουνάκι του τη βάση του...αν δεν βρει δίοδο εξαφανίζεται και ξαναγυρίζει, από την ίδια διαδρομή παρέα με το Άλφα μετά με το Ταυ και μετά με ένα άλλο Άλφα και μετά με το Θήτα και ξανά – διαρκώς μέχρι να μαζέψει όλα τα γράμματα και να καταφέρει με φόρα να μπει από τη βάση του κεφαλιού και να μαυρίσει όλον τον εγκέφαλό σου...

Και αρχίζει η κατηφόρα ... πέφτεις...
Κάθεσαι απαθέστατος επειδή ξέρεις την κατάληξη. Μόλις σε καταλάβει εντελώς θα τα βροντήξεις όλα και θα φύγεις (ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία είναι). Τα χεις βροντήξει τόσες και τόσες φορές, τώρα, άλλη μια φορά τι πειράζει;
Και όμως τη κούραση του να ξεκινάς από την αρχή κάθε φορά;

Τις συνθήκες δεν μπορείς να τις αλλάζεις όποτε σου καπνίσει, ούτε τους ανθρώπους σου (αυτούς που αγαπάς, αυτούς που συμπαθείς αλλά και αυτούς που αντιπαθείς)

Και το διάστημα όσο πάει και συντομεύει... την πρώτη φορά ήταν 4 χρόνια μετά 2 μετά 6 μήνες μετά 4 τώρα 2 μήνες... και αν αυτό γίνει καθημερινό?
Πολλά τα τσιγάρα, πολλά τα ποτά και γρήγορα – όσο πιο γρήγορα αναισθητοποιείς την αντίληψή σου τόσο πιο ήρεμα θα κοιμηθείς...
Μεγάλη όρεξη για ύπνο, αλλά ηλίθιο – ανούσιο με αγχώδη όνειρα. Στο όνειρο λες σε όλους τους ανθρώπους σου (αυτούς που αγαπάς, αυτούς που συμπαθείς και τους ΑΛΛΟΥΣ) πόσο σε εκνευρίζουν τι σε ενοχλεί σε αυτούς ακόμα και αν έχεις άδικο. Και όλοι συμφωνούν μαζί σου, εσύ ουρλιάζεις και αυτοί χαμογελούν, κουνούν συγκαταβατικά το κεφάλι και σου λενε πόσο δίκιο έχεις. Στο ηλίθιο τέταρτο από το ξύπνημα μέχρι το διαχωρισμό του ονείρου από τη πραγματικότητα, θεωρείς ότι έχεις λύσει τα πάντα, είσαι χαρούμενος σου έχει φύγει όλο το Κάπα από το κεφάλι. Μόλις λήξει το τέταρτο επανέρχεται – εισβάλει επιθετικό ξεκούραστο από τον ύπνο σου. Συνειδητοποιείς ότι έχει ρουφήξει όλη τη ξεκούραση από τον ύπνο, παρασιτικά και απρόσκλητα...

Βράδυ στο “48”:
«δεν τα γράφεις για τους άλλους, τα γράφεις για να τα διαβάσεις, να συνειδητοποιήσεις εσύ...»
Αν έχεις δίκιο και σε αυτό τότε είσαι η my faiRy godmother.

Έχεις βοηθήσει ήδη σε τόσα, εδώ και τέσσερις μήνες ...
Ευχαριστώ...

Τα Αγγελάκια

2006-12-09T13:24:00.000+02:00

Ξύπνησα σήμερα το πρωί πολύ ευχάριστα... ήλιος από το παράθυρο υπέροχος ένα σαββατιάτικο πρωινό ιδανικό. Τίποτα δε θυμίζει 9 Δεκεμβρίου, δεν υπάρχει κάτι να σου λεει ότι τα Χριστούγεννα είναι στο παρά 5.
Και είμαι από φύση άνθρωπός που σιχαίνεται τα Χριστούγεννα, όχι γιατί είμαι ο Σκρούτζ και δεν έχω οικειότητες με το πνεύμα των Χριστουγέννων. Αλλά δεν αντέχω τον καταναλωτισμό και την υπερβολή ... τη μανία της αγοράς, να αγοράσω να δείξω ότι αγαπάω, όσο πιο πολύ αγαπάω τόσο πιο πολλά θα δώσω. Και ας δώσω, δεν πειράζει, αλλά θα δω ειδήσεις, παραμονή Χριστουγέννων, και θα ακούσω τον καταστηματάρχη ο οποίος εκνευρίζεται στο φακό και μου λεει κοιτώντας με στα μάτια «κίνηση έχει πέσει», δεν είναι όπως πέρυσι.
Και θα νιώσω ενοχή, ενοχή γιατί δεν αγαπάω αρκετά, δεν έδωσα πολλά αυτά τα Χριστούγεννα, δεν ξόδεψα αρκούντως πολλά για να δείξω τη λατρεία μου απέναντι στον κολλητό, στη φίλη, στη γκόμενα....
Ο ήλιος βοηθά να ξεχάσεις τη φρίκη των XMASS, τόσος ήλιος είναι άνοιξη. Οι κινήσεις κλασικές εφοδιάζομαι με καφεδάκι, μουσική ambient, Requiem For a dream the soundtrack στο στέρεο και ξανά στο κρεβάτι οκλαδόν να σκεφτώ πως θα περάσω το Σάββατο...
Λοιπόν κινητό ανά χείρας πατάς το κόκκινο κουμπάκι για να ανοίξει και μπιπ-μπιπ μήνυμα ...
Ζωή : «να σου πω τα ευχάριστα? Φέτος δεν θα βάλουν τα αγγελάκια στην Αριστοτέλους...» Ε ναι λοιπόν, ο μικρός Χριστούλης φώτισε τον υπέροχο κο δήμαρχο και του αφαίρεσε την κακογουστιά (ή τουλάχιστον μέρος αυτής) εν όψη των εορτών...
Όποιος έχει διασχίσει την πλατεία Αριστοτέλους στη διάρκεια των άγιων καταναλωτικών ημερών καταλαβαίνει
Πόλη του φωτός, η Θεσσαλονίκη. Φως όχι από τον ήλιο και τη θάλασσα, αλλά από την πληθώρα θεματικών στη πιο ωραία πλατεία της Ελλάδας
Δεν την έχεις δει? Ε τότε να στην περιγράψω: Πλακόστρωτο, γύρω-γύρω καλόγουστα καφέ με καλοντυμένο κόσμο, θάλασσα, παιδάκια, πλανόδιοι με κουλούρια, μπαλόνια, παιχνίδια και άλλα γραφικά
συν
μία φάτνη με life-sized Χριστούλη, παναγίτσα και τους συν αυτό
μία σκούνα 7 μέτρα πλάτος και άλλα τόσα ύψος τίγκα στο λαμπιόνι
μία ελατάρα, φυσική 6 μέτρα ύψος τίγκα στο φωτάκι
μία σκηνή με προβολείς, όπου θα φέρει ο αγαπημένος δήμαρχος μεγάλους καλλιτέχνες (κατά προτίμηση κάποιον από αυτούς που κρεμιούνται από σκοινιά και φεύγουν ιπτάμενοι από μπαλκόνια κοντινών ξενοδοχείων για να σκάσουν με φόρα στα πεύκα), όπου θα μαζευτεί όλη η πόλη να κωλοστριμωχτεί για να περάσει την παραμονή των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, και το απαύγασμα του γούστου και της ομορφιάς
μια σκάλα με 5 γιγαντιαία αγγελάκια με τα φουστάκια τους, την άρπα τους, την ντουντούκα τους, το φωτοστέφανο τους – με τα όλα τους, όλα αυτά φωτισμένα με νέον, σαν άλλες επιγραφές “life sex sow – εδώ τα καλά κορίτσια”
Όλη η Ελλάδα θεωρεί τους Θεσσαλονικείς καλόγουστους, πάντα καλοντυμένους, τρελά ψώνια που θέλουν mojo και social για να πιουν το freddo τους και ζωνίτσα GF μόνο για να κυκλοφορήσουν το μεσημέρι στο κέντρο της πόλης ... ... του Χριστουγεννιάτικου Ελληνικού Las Vegas
Ζωίτσα μου σ’ ευχαριστώ, μου έφτιαξες το πρωινό. Θα πάω για καφέ στη παραλιακή, στη Βουλιαγμένη περήφανος που η πόλη μου δεν θυμίζει φρίκη και να θυμηθώ να σε κεράσω ένα γιγαντιαίο cappuccino στο neauveau μόλις επιστρέψω...

Τα λενάκια και η καθαρίστρια!!!

2006-11-10T19:54:00.000+02:00

Με νοιάζει
Σε νοιάζει
Τον/την/το νοιάζει
Μας νοιάζει
Τους νοιάζει
Σας νοιάζει

Συμπαθέστατο ρήμα, δε λεω, αλλά μας τα χει κάνει κώλο τώρα τελευταία!

Όταν είσαι σπόρι σε νοιάζει να παίξεις ποδόσφαιρο στο διάλειμμα, να πας ημερήσια στα Πετροκέρασα, άντε και να τσιμπήσεις τον πισινό της μικρής Ελένης και να πεις ότι “τα’ χετε”

Στα 18+ σε νοιάζει να κερδίζει ο ΠΑΟΚ, να βγεις στους δρόμους και αφού φωνάξεις ότι έχεις περάσει ένα χέρι το Θρύλο και όλο τον Πειραιά, να πας για ούζα στην παραλία και να συζητήσεις με την, όχι και τόσο μικρή πια, Ελένη το «μέλλον» της σχέσης σας, ενώ κοιτάς και το λαμέ ensemble στρινγκ – σουτιέν της γειτόνισσας που στο μοστράρει μέρα μεσημέρι στα σχοινιά απέναντι από το φοιτητικό σου μπαλκόνι.

Στα 23+ σε νοιάζει να δεις ποιοτικό ποδόσφαιρο (δηλαδή καθόλου) να βγεις με τους κολλητούς να συζητήσεις τις πρώην γκόμενες, γιατί η μικρή Ελένη πια έφυγε για Λονδίνο για μεταπτυχιακό και κάποιος σου είπε ότι έχει γκόμενο και:
- ποιος ξέρει ποιος φλούφλης Άγγλος το πηδάει το Λενάκι
- Ποιο Λενάκι ρε μαλάκα?
- Αυτήνα ρε, που σε παράτησε, επειδή πήδηξες τη γειτόνισσα με το λαμέ στρινγκ
- Δε γαμείς, όλοι αδερφές είναι εκεί
Που και να είναι και να μην είναι χέστηκες γιατί το Λενάκι .........
άστο χέσ’ το σου λεω φίλε μη το ψάχνεις

Είσαι στην κατηγορία 25-30.
Σε νοιάζει σχεδόν αποκλειστικά το ποδόσφαιρο (ποιοτικό και μη). Με το αλκοόλ είσαι, αν μη τι άλλο, κολλητός, καθότι ο Jose (Cuervo) ούτε στόμα ούτε μιλιά να σου θυμίζει τα Λενάκια. Δε σε νοιάζει και το δίδυμο συκώτι – πνευμόνι που το ’χεις φτάσει στο όριο (γιατί τι διάλο ούτε 30 δεν είσαι...).

Κορίτσι βρήκες και, πρόσφατα, πολύ πρόσφατα και αποφάσισε να κοιμηθεί σε σένα....όλα καλά.... μέχρι που έρχεται......

...........η ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑ.....................

Ξένη, βορειοηπειρώτησα ποτέ αλβανίδα, επαναπατρισμένη ελληνίδα ποτέ ρωσίδα, ακαθορίστου ηλικίας και στη χώρα της ήταν δασκάλα ή γιατρός (με προτίμηση στις παιδίατρους) την έχει συστήσει η γειτόνισσα, που δε φοράει πια λαμέ στρινγκ αλλά ρόμπα-παπούτσι φαρμακείου-γυαλιά από το ΙΚΑ, στη μάνα σου.

Ήρθε λοιπόν η ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑ χθες το πρωί μπας και βάλει καμιά τάξη γιατί και από πουκάμισα ...... ρέστος.
Μπζζζζζζζζζζζζζζζζζζζ
Μπζζζζζζζζζζζζζζζζζζζ
Μπζζζζζζζζζζζζζζζζ
τινάζεσαι, πατάς κουμπί ανοίγει η πόρτα της οικοδομής (ουπς με το μπαρτόν εδώ τη λέμε πολυκατοικία από τη στιγμή που έχει περαστεί και δεύτερο χέρι σοβά)

- Καλημέρα κυρά Σβέτη
- Καλιημέρα παιδιί μου, δίν ιέφυγες γιά το γράφείιο σου?
- Ε.... να τώρα σε λίγο (δίνεις απαραίτητες οδηγίες πουκάμισα εκεί καινούρια σεντόνια εδώ - αλλά το έμπειρο μάτι της ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΑΣ έχει μαρκάρει τη κλειστή πόρτα της κρεβατοκάμαρας)

Ξαφνικά βρίσκεις ένα από τα λίγα πράματα που σε νοιάζει είχες ξεχάσει να σε νοιάζει το οτιδήποτε, μέχρι τώρα όλα στα ‘ρχίδια σου, γκόμενα δεν είχες, η γειτόνισσα ....άσε
Τρως Φρίκη ..... τι θα πει η καθαρίστρια...στη μάνα σου... έχεις μείνει με την πόρτα ανοιχτή εσύ με το κάτω της φόρμας το μέσα έξω το μπρος πίσω μία από τα ίδια και το μπλουζάκι! Και το δράμα ολοκληρώνεται.....ανοίγει την πόρτα και η γειτόνισσα ΣΒΕΤΑ μου!!!!
Και το χειρότερο έρχεται όταν ανταλλάσσουν και τη ΜΑΤΙΑ.... (κάτι γίνιετε)
(καλέ τι λές)
(σου λίεω)
(μόλις φύγει θα σου χτυπήσω)

Η κατάσταση λοιπόν χειροτερεύει μόλις κλείσεις την πόρτα.... μπαίνεις στη κρεβατοκάμαρα

- και σου είπα έπρεπε να φύγεις πιο νωρίς
- μα καλά τι σε νοιάζει τι θα πει η ΚΥΡΙΑ
- εεε...τώρα (τί να πείς)
- γιατί τρως τέτοια φρίκη?
- Με δε τρώω φρίκη... πάμε.... πρέπει να πάω στο γραφείο...ντύσου...ρε παιδί μου, τι κοιτάς έτσι;;; σου λέω δε με νοιάζει

Να σου πω η ιστορία ίσως και να έχει βαθύτερο νόημα, ίσως πάλι όχι....

Πρέπει να στεναχωριέσαι επειδή σε νοιάζει η γνώμη της Σβέτης ή ακόμα και της μάνας σου, που θα σε πάρει το απόγευμα ενώ θα είσαι ακόμα στο γραφείο με τα deadlines να σου πατάν το σβέρκο να σε ρωτήσει δήθεν αδιάφορα «όλα καλά, τι έκανες χθες βράδυ?» και άλλα τέτοια (αφού τελευταία φορά που σε ένοιαξε η γνώμη της ήσουν 14).

Ή μήπως θα έπρεπε να χαρείς επειδή επιτέλους σε νοιάζει κάτι – αδιάφορο το τι, αλλά κάτι κινείται? Ψιλοαδιαφορείς για τα deadlines, ψιλοαδιαφορείς και για τον αποψινό αγώνα , ψιλοαδιαφορείς μέχρι και για το ότι ο τελευταίος παγωμένος Jose τελείωσε.....και το ΘΕΜΑ:

Γιατί σε νοιάζουν πράματα για τα οποία αδιαφορούσες, και κυρίως γιατί αδιαφορείς και για πράγματα που ήταν σημαντικά????
Γιατί σκέφτεσαι να αγοράσεις και ένα καφέ κουστούμι γιατί βαρέθηκες τα μαύρα και κυρίως γιατί φύγαν τα λενάκια????

Θέλω κι άλλο

2006-11-09T11:39:00.000+02:00

Γραμμένο 9:30 και μετά κολλημένος Τσιμισκή (γαμώτο πρέπει να το σταματήσω αυτό με την Τσιμισκή – Κηφισίας τη λένε τη ρημάδα, 3 μήνες πέρασαν, ακόμα να προσαρμοστώ).
Βέβαια όπως καταλαβαίνεις το γράφω δεν υποδεικνύει και τη φυσική λειτουργία - του γράφω αλλά καθαρά την πνευματική - του σκέφτομαι! Σκέφτομαι, αλλά τον τελευταίο καιρό σκέφτομαι σαν σε οθόνη υπολογιστή, σίγουρα το χεις πάθει. Όλα στο κεφάλι μου έχουν γίνει αρχεία συντομεύσεις και ένα φύλο Word!
Κίνηση Hang Over τσούξιμο στο μάτι, μια ακαθόριστη ζαλάδα, στο ‘να χέρι το τσιγάρο στ’ άλλο το τιμόνι και τράβα.... κλασσικός συμπαθέστατος μπάτσος στο Χαλάνδρι, κλασσικοί Αλβανοί στο επόμενο φανάρι, «το μόνο που ζητάω απ’ τη ζωή μου πλέον .......» και που ελεύθερο χέρι να την αλλάξω την ατάλαντη-αλλά-έχω-βυζί-και-κάνω-καριέρα. Όμορφα. Πρέπει να συμμορφωθείς καλέ μου, ούτε 20 είσαι ούτε ζεις τα φοιτητικά χρόνια, τώρα δουλεύεις, δεν μπορείς να σκάς μύτη στη δουλειά με το μάτι τούμπανο. Αλλά έλα που τραβάει η παρέα. «έχω πρόβλημα μεγάλο, δε μου φτάνεις θέλω κι άλλο....» ακόμα να τον αλλάξω το ρημάδι το σταθμό, αλλά τώρα που το σκέφτομαι δεν έχει και άδικο η γκόμενα, απ’ τη ζωή βγαλμένα παιδί μου σου λεω....
Σβήνει και το ρημάδι τ’ αμάξι αλλά κάνω την πάπια... θα θέλει πάλι καμιά τετρακοσάρα αλλά δεν είμαστε για τέτοια τώρα.
Τελικά δεν θα ξαναπιώ...
Πότε....
Τις καθημερινές,
και αρχίζουν οι εκπτώσεις, δηλαδή όχι και όλες,
τις Παρασκευές μπορώ ,
ε και τις Πέμπτες τι πειράζει!
Αλκοολισμός????
Εγώ τι λες τώρα.....
Που πας ρε κωλόγερε πρωί πρωί και χώνεσαι μη χέσω,
Τελικά αυτή τη γκόμενα με το ροζ SMART πρέπει να την έχω ξαναδεί
Μάλλον τη βλέπω κάθε πρωί
Και κοιτάει και επίμονα
Δεν είναι και κακή!
Κατεβάζει παράθυρο και κάνει το κλασσικό νόημα Να-Ρωτήσω-Κατά-Που-Πέφτει-Το-Σύνταγμα, χώθηκε ο μαλάκας ο ταρίφας μπροστά μου, πάει και η ευκαιρία.
Δεν Γίνονται αυτά, είναι κάτι τέτοια που την κάνουν σκατά τη μέρα σου!
Στο ύψος του Υγεία είμαι εντελώς ξύπνιος, έχω αλλάξει και σταθμό.....It’s the first day of the rest of your life (τρελό κομμάτι) Τιγκάρω το ηχείο, στυλ Γκάγκουρας-Με-Κάμπριο στη Σκουφά σιγομουρμουρίζω στίχους ... ΜΠΑ ...
μαλακία παρασύρθηκα και τραγουδάω κανονικά, κοιτάω μια δεξιά – η γκόμενα του SMART, του ροζ, ξέρεις είναι εκεί κοιτάει απαξιωτικά. Ψώνιο GEEK το ξέρω αυτό το βλέμμα...ε και με τα δίκια της....
Βρε αΐ από δω γλυκιά μου εγώ το βράδυ θα την δω και εσύ θα είσαι με το ροζ SMART και τις ψωνάρες φίλες σου για καφέ και εγώ μαζί της και την επόμενη φορά θα σου πετάξω απ΄ το παράθυρο και κάνα «άντε πλύνε κάνα πιάτο μωρή» Αγαπημένη ατάκα σε γυναίκα οδηγό ακόμα και αν οδηγεί τέλεια.

Τελικά δίκιο είχε «δε μου φτάνεις θέλω κι άλλο»
Θα σε δω το βράδυ

Firstly Forwardly Firmly

2006-11-08T13:41:00.000+02:00

First trials are never a succesful example of our moderate effort to impress!